Rozmiar: 52015 bajtów

Jak pożeramy naszą młodość - Mike Patton

Kliknij, aby powiększyć Jeśli muzyka umiera, muzycy ją zabijają. Kompozytorzy są tymi, którzy ją niszczą. My jesteśmy odpowiedzialni za to jak wszyscy, chociaż lubimy się do tego nie przyznawać. Dostajemy szału na punkcie "przemysłu muzycznego", winiąc wszystkich za naszą gównianą muzykę, ale to przecież my jesteśmy tymi, którzy ją tworzą. Otwieramy pudełko, które nam dali i wskakujemy, składamy się w pół, a nawet liżemy znaczek. Czemu? Niepewność, potrzeba akceptacji, może nawet pieniądze... Nie myślimy o naszej muzyce, tylko o tym, jak ją widzą ludzie. Niejeden wolałby być lizany po dupie ciepłym językiem krytyka muzycznego niż językiem swojego małżonka. To daje mu poczucie ważności i mocy. Wydaje mu się, że przeciwstawił się prawom grawitacji. Może to dlatego, że nie ma nic innego do roboty. On wie, że to nadchodzi, ale jest sparaliżowany strachem, tak jak jeleń stojący przed przednimi reflektorami samochodu. I właśnie to ma zły wpływ na muzykę. Czy my się czegokolwiek z tego nauczyliśmy? Wiemy, że jesteśmy w większości bandą oślinionych gówniarzy, które potrzebują ciągłego głaskania. Mamy także świadomość, że w obyczajowym porządku społecznym zajmujemy miejsca koło złodziei, alfonsów, czy zboczeńców. Wiemy, że nawet jeśli ma się ogromną dumę, jest rzeczą niezwykle trudną, aby przez cały czas być w centrum uwagi całego świata. To daje nam milion wizji i obrazów, wszystkich mówiących to samo: NIE MYŚL. Jeśli twoja wyobraźnia i pragnienia powodują u Ciebie migrenowe zaburzenia wizualne, łatwo jest o zapomnieć o tych wizjach, gdy jest tak dużo innych obrazów do oglądania. Nasza twórczość umrze szybko, jeśli zostanie opuszczona w ten sposób. Czy zdajemy sobie sprawę, że pożeramy naszą młodość? Wydaje się, że pasja, która nas zachęca do działania, jest także tym, co ją bezzwłocznie niszczy. Jest tak szybka jak refleks - odruch warunkowy. To problem seksualny? Czy może religijny? Najbardziej intensywna i przekonująca muzyka osiąga podniecający poziom ekspresji, ale to, co normalnie czujemy to oziębłość i wiotkość. To jest po prostu za łatwe dla artysty, aby pogodzić się ze swoimi pragnieniami, kiedy życie podpowiada mu że wszystko jest w porządku. Powinnoście się wstydzić! W czym widzicie problem? Jeśli nie wyjdziecie, prędzej czy później, zginiecie tam. Pożerajcie samych siebie. Pijcie swoje soki trawienne. Popatrzcie na lewo i prawo. Przeszukajcie dobytek innych. Pożyczajcie. Kradnijcie. I spróbujcie osiągnąć jakiś rodzaj przyjemności robiąc to. Wasze podniecenie wzrośnie, gdy uzmysłowicie sobie, że to należy do innych ludzi. Pomyślcie o tym. Jeśli to pochodzi z waszego wnętrza, automatycznie musi być tego uzasadnienie - które może być lub może nie być słuszne. Ponieważ, jeśli to nie jest w pewnym sensie komunikatywne, ta przyjemność jest tak krótka jak szybki numerek w ustronnym pokoiku. To nie znaczy, że to wszystko jest gówno warte. Praca wielu kompozytorów polega na konstruowaniu wyszukanych ścian dźwiękowych, ale my często zapominamy o tym, aby zostawić otwarte okno lubi drzwi, żeby się z tego wszystkiego później wygrzebać. Jak możemy przeżyć w tych malutkich pokojach? Musimy pożerać naszą twórczość lub głodować. Na tym etapie, słyszeliśmy, co chcieliśmy usłyszeć - teraz mamy klapki na uszach. Zrezygnowaliśmy, jak niewolnicy dla naszego własnego obżarstwa. Ale jeżeli zabiliśmy się deskami od nauczania, naszą jedyną drogą jest uczyć innych tego, o czym mamy pojęcie. Czy oni posłuchają? Dlaczego powinni? Ponieważ oni potrzebują was tak samo jak wy ich. Możecie ich uratować od bycia wchłoniętym przez świat - oni mogą was uratować przez bycia wchłoniętym przez świat. Młodzi i starzy powinni poszukiwać się i wykorzystywać nawzajem swoje możliwości. Powinni nauczyć się zdrowej wymiany sprośności i noszenia własnych masek. Na tym świecie mogą się zdarzyć niewiarygodne rzeczy. Wyjdzie na to, ze muzyka jest elastyczna i subiektywna - przesiana sprzecznościami i nieprawdopodobieństwami. I to jest właśnie to co powoduje, że człowiek przeciwstawia się prawu grawitacji.

Mike Patton

Źródło: Arcana: Musicians on Music [zredagowane przez Johna Zorn'a]
Tłumaczenie: GaCiE

<< Powrót



Copyright © 2004-2005 by GaCiE
www.mikepatton.neostrada.pl All Rights Reserved